shit here we go again

"آینده تاریک است"
اتفاقاتی هست که انسان را در لحظهای که رخ میدهد از آینده میترساند. این ترس ناشی از ناآگاهی از آینده است. طوری که گمان میکنی این اتفاق میتواند برای تو حسن ختام زندگی باشد. در صورتی که نمیدانی شاید همین اتفاق بتواند سبب خیر شود و تو را به جایی بهتر برساند.
تا آینده نیاید مشخص نمیشود.
هر اتفاقی باعث میشود مسیر زندگیات دستخوش تغییر شود. و تو هیچگاه نمیدانی آخر قصه چه خواهد شد و به کجا ختم میشود. باید دل قوی داشت و صبر کرد و دید تا چه میشود. دست روزگار ما را به کدامین نقطه از این عالم هستی میبرد.

"انسانها منزجرکنندهاند"
گاهی باید انسانها را به حال خود گذاشت. بگذاری در همان توهمی که دارند بمانند. تمام حرفهای عالم تا به حال زده شده. رای دادگاه پیش از دفاع ِ متهم صادر شده. دفاعیهها ارزشی ندارند. تو نمیتوانی سر قضیهای از خودت دفاع کنی، نمیتوانی مشخص کنی که حقیقت کدام است، چون گوشها کر شدهاند و همه حق به جانباند. هنوز گاهی حس میکنم مناسب زندگی در میان ِ این جماعت نیستم. هنوز گاهی حس میکنم لیاقت عدهای تنها یک تُف است و بس.

"بهمن"
امروز اول بهمن یک هزار و چهار صد و یک است.

خیلی ساله دیگه نامه نمیده.....