بنشین و فقط اتمام بهمنت را ببین...

به هر کدام سهمی میرسد...نُت گوشی.. آن دفتر قهوهای.. بعضی گوش ها... اینجا..
اما این روزها بیشتر میراث ِ درون٬ همانجا باقی می ماند...
شاید باید روزهی سکوت گرفت...
شاید هم باید فریاد زد...
شاید هم باید کسی بیاید و فریادی بزند...

خیلی ساله دیگه نامه نمیده.....